.....is het voor de ziel niet gemakkelijk om de liefde te bekennen. In de bekentenis van de liefde geeft ze zich zelf bloot. Het is zoet te bekennen dat men wederliefheeft en voortaan niets dan geliefd wil zijn, maar het is hard te bekennen dat men in het verleden zonder liefde was. En toch zou de liefde niet het schokkende, aangrijpende, omverhalende zijn, als niet de geschokte, aangegrepen, omvergehaalde ziel zich ervan bewust was dat ze tot op dit ogenblik ongeschokt en onaangegrepen was geweest.

terug naar caslog-spelementen
Er was dus eerst een schok nodig om het "zelf"tot geliefde ziel te kunnen laten worden. En de ziel schaamt zich voor haar voorbijgegane "zelf"en schaamt zich dat ze deze ban waarin ze verkeerde niet zelf doorbroken heeft. Dat is de schaamte die gaat liggen voor de geliefde mond die belijden wil...... En zo schaamt zich de ziel, tot wie God zijn liefdesgebod roept, om Hem haar liefde te belijden. Ze kan haar liefde immers alleen belijden door haar zwakheid mee te belijden en op het ""Je zult liefhebben" van God te antwoorden: ik heb gezondigd. (Frans Rosenzweig)



terug naar de voorpagina

meer over Franz Rosenzweig
 
 

.

 front page | air | water | fire | earth | quintessence | dark | light | poetry | caslog



....