to poetry main page



next

These pages contain poetry and songs. When you want to use them: ask permission by e-mail to Rob Cassuto
page 6

het hardste en het zachtste:
mos op steen
de arendsklauw om het donzen jong
het mollig vlees aan het scherpe bot
de dringende lust in de tederste aai
het verfijndste lichtspel in het zwartste duister

8/10 01


lijstje voor mijn virtuele fascist

de act polijsten.
een nieuw opzetje maken.
breuken en barsten wegwerken.
het zachtste in een kluis sluiten
niet betrapt worden o god nee!

een coupe plegen.
die ander onderwerpen
onder het juk door dwingen.
vernietigen tot mijn instrument.

genieten van de blik die om genade smeekt.
mijn wraak is zoet!
(trap)

vernietigen alle tederheid.
wegvagen alle breekbaarheid.
verbieden wat onaf is, weerloos.
wat open ligt in kwetsbaarheid,
ik wil het niet, ik wil het niet zien.
ik wil dansen in zalen met het fijnste porselein,
breken, hui, hui, breken.

4 juni '02


the hardest and the softest
moss on rock
the eagles claw round the fluffy young
the lush flesh on the sharp bone
the most urging lust in the most tender caress
the most subltle light play in the blackest dark

8/10 01


list for my my virtual fascist

polish the act
make a new scheme
hide breaks and cracks
shut the softest in a safe
don't get caught, god no!

stage a coup
subject the other
force him under the yoke
destroy him into my instrument

delight in the eye pleading for mercy
sweet is my revenge!
(kick)

destroy all tenderness
wipe out all frailty
forbid the incomplete, the defenceless
all what is open and vulnerable
I don't want to see it, I don't want to see it!
I want to dance in ballrooms with the finest porcelain,
to break, ha, ha, to break!

4 juni '02






korte bijbel test

Was ook jij niet ooit in het paradijs in een achter herinnering vergleden zaligheid?
Heb ook niet jij ooit van de boom der kennis gegeten en ben ook jij niet toen hard en geweldig in de wereld van het weten gegooid?

Heb ook jij niet aan de Babelse toren van je almacht gebouwd?
Heb ook jij niet de stem gehoord, die gebood het vertrouwde huis in Ur te verlaten?
Heb ook jij je broer niet overdonderd, je vader misleid, Rachel gekust bij de put en geweend,
Heb ook jij niet om je heil, om je leven, met de engel geworsteld?
Heb ook jij niet uit pure hongersnood een plaats gevraagd bij de machtige Farao?
Heb ook jij niet als slaaf gezwoegd voor onderdrukkers, geef je eigen namen.
En heb jij niet in de vrije ruimte van de woestijn gedankt en gejuicht aan de Rietzee en gemord bij Mara en Massa en Meriba,
gedanst uit dank voor redding en desperaat gedanst voor het gouden kalf?
Gedorst, gehongerd, gespijzigd, geleerd, getwijfeld, geloofd, opgestaan, verzwolgen, verteerd, genezen?
Duizend doden gestorven, duizend levens geleefd…

october 2004


brief bible test

Were you not too once in paradise in a bliss slipped behind recall?
Have you not too eaten once from the tree of knowledge and were you not too smitten hard in the world of knowingness?

Were you not too busy building the Babel tower of your omnipotence?
Have you not too heard the voice bidding you to leave the familiar house in Ur?
Have you not too dumbfounded your brother, mislead your father, kissed Rachel near the well and wept?
Have you not too wrestled for your salvation, for your life with the Angel?
Have you not too begged out of pure starvation for a place with mighty Pharao?
Have you not too laboured as a slave for suppressors, give your own names.
Have you not too in the free space of the desert
given thanks and shouted for joy at the Reed sea
and have you not too grumbled at Mara and Massa and Meriba, danced your gratefulnes to be rescued and have you not too danced desperately before the golden calf?
Thirsted, hungered, fed, learned, doubted, believed, raised, swallowed, wasted, healed?
Died thousand deaths, lived thousand lifes....

 


vonken

het singuliere punt splitste,
tomeloze lichtexplosies
bliksemse vonkensalvo's stortbuien van vuurkogels
landden in zandzeeen, in pikdonkere velden
van kiezel en keileem, moddermonden
verslonden gretig de stralende scherven,
borgen ze in aarden potten, onder schilden,
pantsers, uniformen van leerhuid, karaktervlees.
dat was ooit voor het begin.

nu hokken verhongerde engelen,
vergeten achter maskers van staal,
gezegeld met rode hars
gewikkeld in pluche bandages,
smeulen ze nog
schroeien een pijnpunt
een steek in de zon
een barm in het hart

ook in mij in jou
boezemen ze ruimte
bloesemen uitslag
zweren ze geestig de leegte
ijlen een rebus

vrij me
ijver
me los
verlos mij

January 2005


sparks (coming)



twee handen

als een zwarte adelaar zweven zijn reuzenhanden
- ik ben in de duistere schaduw van zijn vlerken
zijn oog heeft mij bespeurd
zijn bek taalt hongerig naar mij
ik krimp van aanstaande vernietiging -

in de holte van mijn borst
hangt een zwarte foto: een verstijfde mond
een verlamde greep

daalt een ramp of een zegen?

zijn ene hand kweekt, de andere snoeit
in grote scheve gebaren,
ze geven en nemen
een rijkelijk ontluiken, een keihard einde

nietig rukken wij aan ons lot,
schuilen wij in ons misverstaan, in ons klein begrip,
hangend aan ons dwaas oordeel,
geblinddoekt tussen wellende liefde en 't snijdende mes

2003



two hands

like a black eagle his giant hands loom
- I am in the dark shadow of his wings
his eye has spotted me
his hungry beak yearns for me
I shrink with forthcoming annihilation -

in the hollow of my breast
a black photograph is hanging: a rigid mouth
a lame grip

is a disaster descending or a blessing?

his one hand breeds, the other prunes
in broad and crooked gestures
they give and take
a lavish burgeoning, a relentless cut

aimlessly tugging at our destiny
we shelter in our misunderstanding, in our petty notions,
clutching to our silly judgement,
blindfolded between a loving well and the cutting blade


familieopstelling

vader boog voor zijn voorouder: Abraham

hij dankte Jezus voor zijn hulp

en schaarde zich bij zijn lotgenoten in Burma

verbond zich met zijn verleden lot

en nam zijn verdriet op zich;

hij heelde zich en verlichtte

mij zo van zijn zware last

 

Hinenni!

Hij keek mij aan

zoals Abraham Isaac na de stem van de engel:

hij zag zijn zoon en liet hem leven.

2003


family constellation


father bowed for his ancestor: Abraham

he thanked Jesus for his help

and joined his fellows in Burma

related to his bygone fate

took on his sorrow;

he healed himself and relieved

me thus from his heavy load

 

Hinenni!

He looked at me

like Abraham looked at Isaac after the angel's call:

he saw his son and let him live.

 

 front page | air | water | fire | earth | quintessence | dark | light | poetry | caslog